با همه ی بي سرو ساماني ام
باز به دنبال پريشاني ام
طاقت فرسودگي ام هيچ نيست
در پي ويران شدن آني ام
آمده ام تا تو صدايم کني
عاشق آن لحظه ی توفاني ام
دل خوش گرماي کسي نيستم
آمده ام تا تو بسوزاني ام
آمده ام با عطش سالها
تا تو کمي عشق بنوشاني ام
ماهي برگشته ز دريا شدم
تا که بگيري و بميراني ام
حرف بزن ابر مرا باز کن
دير زماني است که باراني ام
حرف بزن حرف بزن سالهاست
تشنه ی يک صحبت طولاني ام
ها به کجا مي کشي ام خوب من
ها نکشاني به پشيماني ام
"محمد علي بهمني"

مرا اینگونه باور کن...
کمی تنها ، کمی بی کس ، کمی از یادها رفته...
خدا هم ترک ما کرده ، خدا دیگر کجا رفته...؟!
نمی دانم مرا ایا گناهی هست..؟
که شاید هم به جرم آن ، غریبی و جدایی هست..؟؟؟
مرا اینگونه باور کن....

* قناعت ثروتي است كه پاياني ندارد.
* هر كه خود را بشناسد، خدا را شناخته است.
* شجاع ترين مردم آن است كه حرف حق را بزند.
* بزرگترين جهاد، مبارزه با نفس است.
* شمشير آخته دردست مرد شجاع، عزيزتر از سخن راست نيست.
* زشت ترين سخن راست، ستايش انسان از خويشتن است.
* بهترين گفتارها آن است كه عمل تصديق كند.
* هركه نيكي را از بدي نشناسد، از چهارپايان است !
* بايد مردم در برابر حق نزد تو مساوي و يكسان باشند.
* بر برادر تو همان حقي است كه تو داري.
* من گواهي شخص فاسق را جز عليه خودش قبول نميكنم.
* نيكي و احسان را جز آدم نادان رد نميكند.
* يتيم را با آنچه كه فرزندان خود را ادب ميكني، تاديب كن.
* آنكس كه تو را بيم دهد، مانند كسي است كه تو را مژده دهد.
* دشمن دانا از دوست نادان بهتر است.
* دوري و جدايي دوستان ، غربت و تنهايي است.
* حاجت از دست دادن بهتر كه از نااهل خواســتن !
* آرزوهايتان را به كساني متوجه كنيد كه دلهايتان آنها را دوست دارد.
* شكيبايي مركبي است كه خسته نشود.
* شخصيت مرد زير زبان اوست.
* عبرتها چه بسيار است، ليكن پند گرفتن كمتر است.
* اگر درباره كسي مشكوك باشيد، به دوستانش نگاه كنيد.
* هر تنفس انسان گاميست كه بسوي مرگ بر ميدارد.